ผมถ่ายภาพเหล่านี้ในระหว่างสี่วันของงานศพคุณย่าของผม ภาพเหล่านี้เป็นภาพที่ถ่ายด้วยเจ้าเหลี่ยม กล้องดิจิตอลธรรมดาของโซนี่รุ่นแรกๆสามจุดสองล้านพิกเซลที่ตั้งโหมดอะไรไม่ค่อยได้มากของพ่อ พ่อให้ผมถ่ายภาพงานพิธี และคนที่มาร่วมงาน แต่ผมก็แอบถ่ายภาพเรื่อยเปื่อยรอบๆงานเหล่านี้มาด้วย จากภาพเหล่านี้ ผมก็สังเกตุเห็นว่า จริงๆ แล้วงานศพ ไม่ได้จำกัดการใช้สีเพียงขาวกับดำเท่านั้น

"ในความอึมครึม ซึมเศร้า ยังมีสีสันอีกมากหลายที่แอบซ่อนตัวอยู่"

สีสันเหล่านั้น อาจจะกำลังบอกอะไรกับคนที่มีชีวิตอยู่ก็เป็นได้

ผมยังไม่รู้คำตอบ แต่คิดว่ามันเป็นคำถามที่น่าสนใจทีเดียว

 

***************************************************************

 

ผมเคยช่วยรุ่นพี่ผมประสานงานทำการแสดงกับคณะละคร โมโนโครม เซิลคัส และ ดัมป์ ไทป์ เกียวโตที่ มอ.เชียงใหม่ จากงานนั้นผมก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องสีนิดๆ หน่อยๆ ไม่เกี่ยวกับทฤษฎีสีหรอกครับ แต่เกี่ยวกับว่า กายวิภาค และการรับรู้สีของคนมากกว่าครับ

 

เท่าที่ผมเข้าใจคือ สีที่เรามองเห็นนั้น เกิดจากการสะท้อนของแสงที่ตกกระทบกับวัตถุ มายังหน่วยรับที่อยู่ในตาของเรา (จำไม่ได้แล้วว่ามันเรียกว่าอะไร เดี๋ยวขอไปดูเอกสารเก่าๆ ก่อนนะครับ) แล้วหน่วยรับนั้นจะประมวลเป็นการรับรู้เฉพาะบุคคล ซึ่งนั้นก็หมายความว่าคนเรานั้นอาจจะมองเห็นสีได้ต่างกัน แต่ที่เราเข้าใจตรงกันว่า (แต่อาจไม่ตรงกันในกรณีคนตาบอดสี) สีนั้น สีนี้คืออะไร นั่นเป็นเพราะเราได้รับการบ่มสอนมาตั้งแต่เราจำความได้ เรามองเป็นสีของแอปเปิล พ่อ แม่ ครูบาอาจารย์ของเราก็บอกว่านั่นคือสีแดง แล้วเราก็จำมา แต่ในความเป็นจริง สีแดงที่ว่านั้น เราอาจรับรู้ เห็นเป็นเฉดสีที่ต่างกัน หรือสีอื่นไปเลยก็อาจเป็นได้

 

อีกหนึ่งข้อสนับสนุนที่ว่าเราจำหน่วยสีจากการบ่มสอนมานั้นคือ การรับรู้สีในวัฒนธรรมที่ต่างกัน เช่นคนไทยมองเห็นสีฟ้า กับน้ำเงินต่างกัน แต่ฝรั่งเหมารวมฟ้า กับน้ำเงินเป็น บลู (แม้ว่าจะเรียกเฉดสีต่างกันว่า ดีปบลู ไลท์ ซี หรือสกาย แต่ก็รวมอยู่ในบลู) และสีแต่ละสีก็มีความหมาย อารมณ์ และคุณค่าต่างกันในต่างวัฒนธรรม ดังนั้นสีจึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากสำหรับผมในการ "มอง" และ "รับรู้" โลกของเรา

สิ่งที่เรามองเห็น อาจจะไม่เหมือนสิ่งที่คนอื่นมองเห็น

ในความเหมือน อาจจะมีความต่างแฝงเร้นอยู่ครับ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ต้องขอโทษคุณ azlaz ที่ผมลบคอมเมยต์ออกไป
จริงๆ แล้วผมลบเอ็นทรี่เดิมทั้งหมดออกไปครับ
เพราะมันจัดวางได้ไม่ดี รูปและข้อความบางส่วนหายไปผมเลยแก้ไขใหม่ แล้วมันก็ยังออกมาไม่ดี ก็เลยลบเขียนใหม่หมดโดยก๊อปข้อความเดิมมาวาง ดังนั้นข้อความยังเหมือนเดิมครับ แต่การจัดวางเปลี่ยนไปนิดหน่อย เนื้อหาครบถ้วนครับ ตอนลบ คอมเมนต์ของคุณ azlaz เลยถูกลบไปด้วยน่ะครับ ขอโทษอีกทีนะครับ งั้นผมโพสคอมเมนต์ของคุณ azlaz อีกทีนะครัย

azlaz 2008-03-29, 01:29

นี่สินะที่เขาเรียกว่ารูปแอบถ่าย

#1 By Koizora on 2008-03-29 09:56

แสดงความเสียใจด้วยค่ะ

#2 By (^_^)/nana on 2008-03-29 12:35

หน่วยรับของตา น่าจะเรียก เรตินา หรือเปล่า

ทำงานคล้าย CCD ของกล้องดิจิตอล

เป็นการทิ้งคำถามเปิดไว้น่าสนใจ เรื่องสีกับงานศพ

ผมชอบถ่ายรูปเหมือน

ลองดูรูปอาหารทีโรงแรมที่ผมโพสไว้ที่

http://www.taklong.com/macro/s-mc.php?No=65023big smile

#3 By tiew@fine on 2008-03-29 17:22

แสดงความเสียใจด้วยนะครับ

"ในความอึมครึม ซึมเศร้า ยังมีสีสันอีกมากหลายที่แอบซ่อนตัวอยู่"


สิ่งที่เรามองเห็น อาจจะไม่เหมือนสิ่งที่คนอื่นมองเห็น

ในความเหมือน อาจจะมีความต่างแฝงเร้นอยู่ครับ


ชอบมากๆ

#4 By PUMP201 on 2008-03-30 01:10