Lonely
posted on 31 Mar 2008 16:28 by koizora
วันนี้รู้สึกเหงาอีกแล้ว
คำพูดที่ว่า "สายฝนมาพร้อมกับความเหงานั้น" สำหรับผมตอนนี้คงจะเป็นจริง
ผมออกมาปั่นจักรยานเล่นที่ทุ่งนาไกล้ๆ บ้านคุณย่าในตอนเช้า
เมื่อคืนฝนตก บรรยากาศตอนเช้าวันนี้เลยดูหม่นมัวอึมครึม
ผมรู้สึกเหงาอีกแล้ว...
หลายครั้งที่ผมพยายามทำความเข้าใจกับความเหงาว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร
หรือเพราะผมไม่มีใครให้คลายเหงา...
แต่ก็หลายครั้งอีกเช่นกัน ที่ผมออกไปกับกลุ่มเพื่อน หวังว่าจะได้คลายความเหงา
แต่สุดท้ายผมก็พบว่า นั่นทำให้ "เวลาของความเหงา" ผ่านไป
แต่ไม่ได้ทำลายความเหงาในใจของผมไปได้เลย
ผมยังคงเหงาต่อไป และผมก็รู้ว่าอีกหลายคนบนโลก ก็กำลังผ่านช่วงเวลาเดียวกันนี้
มันอาจทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นที่คิดเช่นนี้ เพราะมันดูเหมือนว่า ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่รู้สึกเหงา
แต่นั่นก็อาจจะฟังดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย ที่จะอุปโลกให้คนอื่นมาเหงากับผม
ผมไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น...
เพราะผมรู้ว่า ความเหงา มันเจ็บปวดเพียงใด
มันทำร้ายผมมานานเพียงใด อันนี้ก็คงไม่สามมารถตอบได้ ผมอยู่อยู่กับความเหงามานานจนรู้สึกว่ามันเป็นส่วนหนึงในชีวิตแล้วละ
ผมอาจเหมือนกะคุณที่ยังไม่มีใครมาช่วย ให้ความเหงานั้นลดหายลงไป และก็เหมือนอีกอย่างตรงที่ผมมักจะให้เพื่อนช่วยให้ความเหงานั้นหายไป แต่มันก็ไม่ง่ายเลย ผมอาจจะลืมความเหงาไปตอนอยู่กับเพื่อน แต่เมื่กลับมาสู่สภาพปกติความเหงาก็มาเยือนอีกแล้ว
ตอนนี้ผมก็เลยเปิดประตูต้อนรับความเหงา รับมันมาเป็นมิตรที่ดี แล้วผมก็คิดว่ามันคงจะไม่ทำร้ายผมให้เหงามากไปกว่านี้แล้วละ
แล้วคุณละ จัดการอย่างไรกับความเหงา?
#1 By สามหมอก on 2008-03-31 20:06